03 marzo

Kiríllov


En tiempos remotos,
    no se sabe para qué 
           habián construido
                 con piedra basta,
                     sin labrar, una gruta

             Su pálido matiz era igual
           al rostro de una difunta 
         que tiende a desaparecer,
       transparece sin resistir 

   La gruta hacía ya tiempo se
 había deshecho y
pulverizado  

No es amor, oh!
  es algo más elevado